บทสนทนาของความรัก

posted on 19 Apr 2012 12:46 by littlewhitebook

การเดินทาง

posted on 17 Apr 2012 07:07 by littlewhitebook
ฉันเดินออกจากเงามืด
ของความคิด
ในห้วงเวลาหนึ่ง.
 
ยืนนิ่ง
เหมือนไร้จุดหมาย
กลางแสงแห่งความจริง.
 
เธอเดินผ่านมา
สายตา
ประสานกัน.
 
เธอถาม
จะไป
ด้วยกันไหม?
 
ฉันถามกลับไป
ไปไหน?
บอกที.
 
เธอไม่ตอบ
เดินต่อไป
กลางแสงไฟแห่งความจริง.
 
ฉันสงสัย
เดินตามไป
ใจอยากรู้.
 
ไปด้วยกัน
ไปไหม?
เธอถาม.
 
ฉันตอบไป
ไปไหนก็ไป
แค่มีเธอ.
 
ไม่ได้มีการจับมือ
ไม่ได้มีการเดินเคียงข้าง
ฉันเดินตามอยู่ไม่ห่าง.
 
จากการเดินตาม
ด้วยความสงสัย
กลับกลายเป็นอยากรู้.
 
จากอยากรู้
เป็นไม่สนใจ
แค่อยากเดินไปด้วยกัน.
 
ฉันเร่งฝีเท้า
เดินเคียงข้าง
ไปกับเธอ.
 
เธอถาม
รู้ไหม
ว่าไปไหน?
 
ฉันตอบ
ไม่สนใจ
แค่มีเธอ.
ความรักเล็กเล็ก
 ก่อเกิดจาก
ฝุ่นผงแห่งความเหงา.
 
คำว่า 'เรา'
เริ่มจาก
'ฉัน' และ 'เธอ'.
 
แรกพบ
สบตา
เขินอาย.
 
กาลเวลา
คล้าย
หยุดนิ่ง.
 
ไม่ต้องการคนดูดี
ต้องการคนที่อยู่ด้วย
แล้วรู้สึกดี.
 
โลกของฉันไม่ใช่สีชมพู
แต่ดูมีความสุข
ทุกครั้งที่เธอยิ้ม.
 
มอไซค์เก่า - เราออกเดินทาง
สายลมพัดผ่านปะทะใบหน้า
เธอซบหน้ากับแผ่นหลัง.
 
แก้วน้ำใบเดียวกัน
ป๊อบคอร์นหมดแล้ว
เธออิงไหล่ดูหนังกันไป.
 
หนังสยองขวัญ
เธอกลัว
แต่ชวนดู.
 
ทุกการกระทำ
ไม่อยากใส่ใจ
แต่ดันจดจำ.
 
มันร้อยเรื่องราวเข้ากัน
ทำให้ฉัน
ขาดเธอไม่ได้
 
มันเริ่มต้นจากความคุ้นเคย
กลายเป็นความใกล้ชิด
และผูกพัน.
 
ไม่รู้ว่าความสุขจะอยู่นานแค่ไหน
แต่อยากให้มีไปทุกวัน
ทุกวัน และ ทุกวัน.
 
ขอแค่อย่าจากไปไหนไกล
มันเป็นเพียงฝุ่นผงเล็กเล็กแห่งความสุข
ที่ฉันไม่อาจลบมันไปจากใจ.